Tworzenie nowych zwierząt i roślin
Wszystkie rasy psów na świecie, od miniaturowego yorkshireteriera do dobermana, pochodzą od wspólnego przodka -wilka. Tradycyjne metody selektywnej hodowli roślin i zwierząt polegały na łączeniu organizmów żeńskich i męskich dwóch różnych odmian. Ludzie wierzyli, że w ten sposób otrzymają osobniki, które przejmą najlepsze cechy rodziców; od jednego na przykład wysoką wydajność, a od drugiego odporność na choroby. Podobne procesy hodowlane są jednak obliczone na wiele pokoleń, a poza tym mogą być im poddawane jedynie różne odmiany tego samego gatunku. Tą metodą nie uda się nigdy stworzyć nowego superwarzywa, gdyż nie można skrzyżować na przykład kapusty z marchwią. Zdobycze współczesnej nauki umożliwiły powstanie nowych metod hodowlanych. Jedna z nich, tzw. fuzja komórkowa, doprowadziła do stworzenia krzyżówki kozy z owcą. Zwierzę to, nazwane owcą, przyszło na świat w 1982 r. w Cambridge. Aby fuzja komórkowa była możliwa, z komórek rozrodczych zwierząt (jaja i plemnika) należy za pomocą enzymów usunąć odporną błonę zewnętrzną. Taka komórka, chroniona jedynie cienką powłoką wewnętrzną, nosi nazwę protoplasty. Niekiedy udaje się doprowadzić, zwykle za pomocą pewnych substancji chemicznych czy wirusów, do połączenia dwóch takich komórek. W ten sposób może powstać nowa for-ma życia, mająca cechy obojga rodziców W wypadku owcy połączone komórki zostały umieszczone w macicy owcy. Nowo powstałe zwierzę było kombinacją dwóch gatunków - miało rogi i skórę pokrytą jednocześnie wełną i kozią sierścią. Co ciekawe, choć owce mogą się normalnie rozmnażać, ich potomstwo jest zawsze albo kozą, albo owcą, zależnie od tego, z której komórki powstały gruczoły rozrodcze. Tak więc potomstwo owcy nigdy nie wygląda jak rodzice.